Gemeente Dordrecht

Dertig bewoners uit Wielwijk deelden op maandag 13 april hun jeugdherinneringen bij een stuk grasgrond achter de A16. Wethouder Aaike Kamsteeg plantte een appelboom: de Glorie van Holland. Bewoners plaatsten plantjes in een perkje waar hun gemeenschappelijke tuin moet komen.

Het graslandje, naast het geluiddscherm van de A16 in de Cornelis Evertsenstraat, moet uitgroeien tot een gemeenschappelijke tuin waar kinderen vrolijk rondrennen en zich werkelijk verwonderen. Jong en oud moeten elkaar kunnen ontmoeten en het moet ook een vriendschapstuin zijn waar verdraagzaamheid heerst.

Voor meer groen in de Dordtse wijk Wielwijk heeft het ministerie van LNV (Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit) 430.000 euro beschikbaar gesteld. Het ministerie wil op die manier een steentje bijdragen aan het gevoel van welzijn in de Vogelaarwijk. Tijdens de proef naast de A16 moet bovendien duidelijk worden hoe je in Nederland een openbare tuin kunt inrichten die niet verloedert of akelig leegblijft.

Projectleider Hans Rutten van het ministerie merkt dat overal in alle achterstandsbuurten het openbaar groen 'saai' is. "Het is een rommel en vaak onveilig. Er staan vaak dezelfde struiken. Plantsoenen worden eentoniger en ze worden steeds minder gebruikt. Tegeljkertijd hebben mensen juist behoefte aan natuur én ruimte. Overal in Nederland wordt nagedacht over een oplossing voor het groen."

De dertig Wielwijkers kwamen gisteren bij elkaar in een witte tent. De afgelopen weken zijn in vijf bijeenkomsten in drie groepen jeugdherinneringen verzameld. Onderzoekers zoeken de magische formule voor een succesvolle tuin: géén wipkippen, maar het leukste buitenspel voor kinderen van alle culturen. Rutten: "We zoeken iets wat alle kinderen verbindt."

Volgens Jan Ottevanger van Woonactief, dat het project begeleid, waren de bijeenkomsten vaak hilarisch. Iedereen was openhartig over zijn kindertijd. "We hebben veel gezongen en gelachen om elkaars jeugdverhalen."

Uit de anekdotes blijkt volgens hem dat avontuur én spanning in de kindertijd hoog scoren. "Dat zijn eigenlijk gevoelens die iedereen uit zijn kindertijd het beste bijgebleven zijn."

"Mijn jeugd is onbeschrijflijk prachtig geweest," vertelde de Willy van Zanten (81) gisteren in de tent. "Ik had het geluk dat ik opgroeide op de Staart. Het was een eldorado. Na school trokken we snel onze oude kleren aan en gingen naar Huis ter Merwe. We vingen donderkopjes, kikkers en slakkehuisjes. We maakten fluiten van riet met een mesje dat we van huis meenamen. Aan het einde van de dag hadden we ons eigen orkest, op onze manier."

Berry Eichhorn (62) groeide op in Krispijn. "Het Weizigtpark was heel belangrijk. We waren altijd in de oude speeltuin en we plukten madeliefjes waar we kettingen van maakten. Het was oppassen geblazen. Altijd was er wel een agent die waarschuwde dat we niet op het gras mochten spelen."

Meral Ekiz (32) groeide eerst op in Turkije. "Ik was altijd buiten in de bergen. Toen ik in Nederland aankwam viel het me erg tegen. Het was heel erg druk en er was alleen een kleine tuin om in te spelen."

Hans Rutten zei gisteren dat kinderen van andere culturen zich waarschijnlijk rotschrikken als ze in Nederland arriveren. "Als je uit Italië komt ,schrik je van het gebrek aan esthetic. Kom je uit China dan schrik je omdat Nederland zo plat is. En als je uit Turkije komt, schrik je van het gebrek aan ruimte." De buurttuin in Wielwijk moet een stukje magie brengen. "Het is een experiment wat we met elkaar aangaan. We geven ons gewoon over. We gaan er iets moois van maken."

Foto's: Jan Ottevanger